Hier vindt u verschillende testverslagen gemaakt door onafhankelijke zoekers.

Testverslag Garrett Ace 250 coinhunters magazine:

Het is alweer een hele tijd geleden dat ons gevraagd werd om een metaaldetector aan een kritisch oog (en oor) te onderwerpen. Het gaat ook niet vanzelf meer; vroeger stonden de importeurs daarvoor nog in de rij, maar tegenwoordig werkt dat blijkbaar anders. Ik ga me maar niet verdiepen in het hoe en waarom, maar wie waar naar zijn geld levert hoeft voor de uitkomst van zo'n test niet bang te zijn, toch? Dan zelf maar de stoute schoenen aangetrokken. Zie ik in Magazine nr. 92 o.a. het nieuwe assortiment van Garrett staan. Mijn oog valt gelijk op een tussenklasser, de Ace 250, toen nog aangeboden voor 499 euro. In ons volgende nummer (93) is de prijs gezakt naar 335 euro. Ik wist niet wat ik ervan moest denken. Toen ik bij gelegenheid Leo Kooistra, de importeur, tegenkwam vroeg ik of de Ace-serie soms een fiasco was en daarom sterk in prijs was verlaagd. Hij probeerde mij te overtuigen dat dit lag aan de gewijzigde bedrijfs-visie. Toen hij mijn bedenkelijke gezicht zag, bood hij spontaan aan om de Ace 250 te laten testen. Daar kon ik natuurlijk geen nee tegen zeggen, en handenwrijvend zat ik te wachten op de post, met het gevoel van eerst zien en dan geloven. Als de postbode het pakketje komt bezorgen, zie ik dat deze in een stevige doos, voorzien van sluitfolie, wordt geleverd. Over de inhoud behoeft geen twijfel te bestaan, want de Ace 250 staat op alle kanten afgebeeld.Zodra ik de doos open heb gemaakt zie ik dat alle onderdelen keurig in een kartonborging verpakt zijn, wat voor een postaal transport uiteraard ook wenselijk is. Bij de diverse onderdelen tref ik zowel een originele engelstalige gebruiksaanwijzing, als ook een Nederlandse vertaling aan, alsmede een Engelstalig boekje met algemene detectortips. De assemblage verloopt voorspoedig, binnen drie minuten heb ik de detector in elkaar gezet. Het valt mij direct op dat het geheel superlicht is, hetgeen bij het zoeken straks, natuurlijk mooi is meegenomen. De Ace 250 heeft een S-vormige steel met armsteun, welke met een foammatje is bekleed. Ook de handgreep is in foam uitgevoerd. Armsteun en schakelkast zijn van stevig kunststof, en geel van kleur. Van de tweedelige steel is de bovenste van zwart gecoat lichtmetaal en de onderste, over de hele lengte van zwart kunststof. Ik ervaar dit als prettig. Er zijn namelijk ook metaaldetectors waarbij de ondersteel deels uit metaal en deels uit kunststof bestaat. Uit de praktijk is gebleken dat de plaats waar beide delen in elkaar overgaan, breukgevoelig is. Daar hebben we hier dus geen last van. De schotelverbindig, die geheel van kunststof is bestaat uit een borgschroef, twee plakrubbers en twee handboutjes. Door deze (met de hand) wat aan te draaien ontstaat er een goed klemmende verbinding en blijft de schotel in de gewenste positie. De schotelkabel is voor deze detector precies op maat, na vijf wikkelingen om de steel kan de plug op de kast worden aangesloten, en ligt de kabel zonder lussen tegen de steel. De schotel, (Pro-formance Ace) heeft een elliptische vorm en is van het open type, waardoor het geen opwaardse druk genereert tijdens het zoeken in water. Ideaal. De zoekstelen zijn met elkaar verbonden d.m.v. een kogelsnapsluiting, en dus eenvoudig in lengte te verstellen, met 7 intervallen van 3,7 cm. De display op de behuizing heeft een digitale blokaflezing en is voorzien van zes functie-tiptoetsen, te weten;
1: Power: hiermee kunt u de detector aan en uit zetten.
2: Pinpoint: dient om de exacte plaats te bepalen van het voorwerp in de grond.
3: Elim(inatie): functie om een be-paald (hinderlijk) object door de detector te laten negeren. Vindt u bijvoorbeeld een paar keer achter elkaar een punaise en wilt u daar niet meer op graven, dan is een druk op de Elimtoets voldoende. De detector zal dan alle objecten met dezelfde conductiviteit negeren.
4: Mode: Via deze functie kunt u kiezen met welk zoekprogramma u wilt werken. U kunt uit vijf programma's kiezen:
(1) alle metalen,
(2) sieraden
(3) munten
(4) uw zelfgeprogrammeerde
(5) div. voorwerpen.
De programma's (2, 3 en 5) zijn fabrieksmatig gemaakt, op basis van een gemiddelde instelling die het beste voldoet voor het zoeken naar de aangegeven objecten.
5: Sensitivity: voor de instelling van de gevoeligheid waarop gezocht moet worden. Dit is afhankelijk van de soort grond.
6: Discriminatie: Via + en - de mate van het gewenste discriminatieniveau bereiken en vastleggen door op de Elimtoets te drukken.
Tja, dat zijn nogal wat functies voor een apparaat van net boven de 300 euro, nietwaar.Maar er is nog meer, het digitale scherm laat niet alleen, de ingestelde functies zien, maar tevens is daarop een indicatieblok voor de diepte aflezing en objectidentificatie te vinden! Ten aanzien van de object identificatie is de Ace 250 verder nog uitgevoerd met een audio-identificatie, d.w.z; hoge tonen voor de ou-dere munten, middelhoge tonen voor sieraden en de hedendaagse euro-munten en lage tonen voor ijzeren voorwerpen en afvalmetalen.Bovendien is deze detector nog voorzien van een batterij-controle; als de voeding ( 4 AA batterijen) op een kritisch punt komt dan zal er een batterij-indicator op de display gaan knipperen. De batterijen zitten opge-sloten in een eenvoudig te openen unit, aan de bovenzijde van de kast. Veel van bovengenoemde zaken zien we normaliter alleen op de duurdere modellen. Het is dus nogal wat, maar of de Ace ook werkelijk waarmaakt wat de folder ons doet geloven, zal alleen een praktijktest kunnen uit-wijzen. Voordat we met de Ace 250 echter het veld ingaan, voeren we eerst nog een luchttest uit. Dit doen we om te zien hoe de detector onder bepaalde instel-lingen op voorwerpen reageert.
Luchttest:
Voor de luchttest gebruiken we de volgende voorwerpen;
1. ijzeren pijlpunt (7 cm.)
2. zilverpapier ( 4 x 4 cm.)
3. loden penning (3 cm.)
4. zinken 25 cent 1942
5. bronzen sestertius
6. bronzen 1/2 cent
7. zilveren dubbeltje
8. dunne gouden ring
We zetten de Garrett Ace 250 in de alle metalen stand op de hoogste gevoeligheid. Alle voorwerpen worden keurig aangegeven. Er is inderdaad een duidelijk verschil in toonhoogte waar te nemen, hetgeen tijdens het zoeken indicatief is voor de te verwachten metaalsoort.
Toon A: voorwerp 1
Toon B: voorwerpen 2, 6 en 8
Toon C: voorwerpen 3, 4, 5 en 7
De A en C tonen geven onmiskenbaar het verschil tussen,goede en slechte voorwerpen. Bij de B toon is enige voorzichtigheid te betrachten, de dunne gouden ring en de halve cent liggen namelijk binnen dezelfde toonhoogte als het zilverpapier. Als we echter gelijktijdig op de identificatiemeter kijken zien we wel een verschil. Het zilverpapier valt in blok 3, de gouden ring in blok 4 en de halve cent in blok 5. Volgens deze test is het dus verstandig om bij toon B altijd even op het scherm te kijken, en om vanaf blok 4 in ieder geval altijd te graven. We zetten de Ace 250 nu in het muntprogramma en kijken hoe het apparaat op de voorwerpen reageert. IJzer en zilverpapier worden, zoals het hoort, niet aangegeven, bij de halve cent krijgen we soms wel en soms geen response, de overige voorwerpen worden allemaal keurig aangegeven. In het sieradenprogramma wordt het ijzer perfect genegeerd, het zilverpapier wordt echter wel aangegeven. In dit programma laat ook de halve cent een duidelijk signaal horen, net als de overige voorwerpen.
Pinnentest:
Met deze informatie in het hoofd gaan we met de Ace 250 naar buiten. Voordat we met het echte werk beginnen doen we eerst nog een pinnentest, dat wil zeggen, we steken vier kunststof testpinnen 15 cm. in de grond. Elke pin bevat een bepaalde hoeveelheid metaal (ijzer, aluminium, koper en zilver) In de alle-metalenstand worden ze keurig gelokaliseerd. In de sieradenstand wordt de pin met ijzer genegeerd en de overige drie pinnen worden duidelijk en helder aan-gegeven. Prima dus.
Veldtest:
Als eerste locatie kiezen wij voor een bosperceel. In dit gebied hebben we wel vaker gezocht, er ligt weinig rommel, dus we zetten de Ace 250 in de alle-metalenstand. Ons valt als eerste op dat het apparaat vederlicht is. Het is net of je niets in je handen hebt. De metaaldetector ligt goed in balans en door de foamgreep en de elleboogsteun kun je stevige zwaaien maken. We gebruiken de meegeleverde hoofdtelefoon die de signalen luid en helder weergeeft. Jammer vind ik persoonlijk dat de telefoonplug aan de rechterachterkant van de schakelkast is bevestigd. Voor rechtshandigen zou het wellicht beter zijn geweest als deze aan de linkerachterkant zou zijn gemonteerd. Bij een bankje is het raak en ik begin heel voorzichtig te graven, omdat ik de diepte van het voorwerpje goed wil kunnen controleren. Volgens de dieptemeter op het beeldscherm zou dit voorwerp op een diepte van ongeveer 4 inch (ca.10 cm.) moeten liggen. Het blijkt om een Duits muntje te gaan, een pfennig uit 1971.De nagemeten diepte was ca. 8 cm. Deze geringe afwijking is vrij normaal, omdat de diepte in vier stappen kan worden afgelezen, 2, 4, 6 en 8 inch. Het zijn overigens erg lastige muntjes om te vinden, waarschijnlijk door de slechte legering.In het sieradenprogramma en het muntenprogramma wordt deze dan ook afgewezen.Na ruim een uur gezocht te hebben verlaat ik het perceel, op een paar prulletjes na heb ik daar niets meer gevonden. Ik besluit om het op een akkertje te proberen, en merk al gelijk op dat ik de gevoeligheid een stukje terug moet zetten. Ik besluit om daar in het muntenprogramma te zoeken. Het is wel even wennen al die verschillende signalen en ik moet dan ook nog herhaaldelijk op de display kijken om meer zekerheid over het te verwachten metaal te krijgen. Een kwestie van wennen en vertrouwen in de detector hebben, denk ik. Als ik echter toon C ontvang, weet ik dat ik goed zit. De detector laat weten dat het voorwerp op 6 inch diepte zit..
Als ik opnieuw voorzichtig graaf, tref ik inderdaad op zo?n 15 cm. een lakenlood aan. Mooi meegenomen toch? Her en der tref ik nog wat metaalscrap om dan ook mijn eerste duit met de Ace 250 te vinden. Een helder onmiskenbaar signaal. Ik begin het dus blijkbaar al te leren.
Toch heb ik het gevoel dat ik in dit zoekprogramma te veel laat liggen en ik besluit dan ook om de instelling te wijzigen. Ik ga terug naar het siera-denprogramma, maar pik nu wel regelmatig zilverpapier op. Ik besluit daarop om met behulp van de elimtoets een blokje weg te halen en ben dan gelukkig van die rommel af. Voor de zekerheid haal ik nog even mijn gouden ring onder de schotel door en die wordt keurig aangegeven gelukkig. Ook tref ik af en toe een treklipje van een drankblikje aan, maar dat neem ik hier voor lief. Iedereen weet dat de conductiviteit van trekringen en goud heel dicht bij elkaar liggen, door het een te negeren, ben je dus ook dat andere kwijt. Dat risico is mij hier te groot. Op 14 centimeter diepte haal ik nog een bijzonder muntgewichtje weg, alsmede nog een duit op 16 centimeter.Ik ben niet ontevreden. De volgende dag nog even naar een binnenstrandje, want ik was erg benieuwd hoe de Ace 250 zich daar zou houden. Een stevige discriminatie was hier wel gewenst want anders zou je horensdol worden van al die signalen. Dit was een mooie gelegenheid om mijn eigen zoekprogramma te maken.Hoewel het onverstandig is discrimineerde ik ijzer, zilverpapier, en een soort (de meest recente) treklipjes. De oudere exemplaren hebben een andere conductiviteit en zou ik die ook gaan discrimineren, net als de incomplete lipjes, die weer op een andere frequentie zitten, dan zou ik de discriminatie zo hoog moeten instellen dat het echt onverantwoord is. In dit programma worden de meeste euromunten nog goed aangegeven, alleen de 1, 2 en 5 eurocenten geven zo af en toe een wat afwijkend signaal, maar dat kan na-tuurlijk ook komen omdat ze naast rommel liggen en daardoor gemaskeerd worden.Na een tijdje zo gezocht te hebben wilde ik weer eens wat anders proberen. Ik ging naar de alle metalen stand en haalde alle blokjes weg. Daarna haalde ik de grootste euromunten onder de schotel door en zodra het indicatie blokje verscheen drukte ik snel op de elimtoets en dus verscheen er op die plaats weer een blokje. Met slechts twee actieve blokjes kun je dus de grootste euromunten (10, 20, 50, 100 en 200) gaan zoeken, zonder nog veel last te hebben van andere signalen. In principe kun je dan ook alle blokjes na die twee gewoon activeren, omdat dat alleen maar goed metaal kan zijn. Met wat fantasie kun je dus eenvoudig je eigen specifieke zoekprogramma maken, aangepast aan het terrein waar je zoekt. Alleen in het custom programma blijft de eigen instelling bewaard, aanpassingen in andere zoekprogramma's gaan verloren zodra de detector wordt uitgeschakeld. Ze worden dan weer automatisch ge-reset.
Eindconclusie:
De Ace 250 is een leuke middenklasser met veel functies die normaliter alleen in de topklasse worden aangeboden. Er is dus zeker sprake van een zeer goede prijs/prestatie verhouding. Hij is ook uitermate geschikt als back-up. Het pinpointen gaat uitstekend, maar zorg er dan wel voor dat de schotel zo dicht mogelijk bij de grond is. De discriminatie is goed, de signalen zijn helder en na een korte tijd snel eigen te maken. De diepte-aflezing is voor grotere voorwerpen en munten realistisch, maar bij kleinere wil dat nog wel eens wat afwijken. Voor de interpretatie van zwakke signalen kan het helpen om heel snel over het voor-werp te zwiepen. Het is een uitstekende machine voor het zoeken naar munten (coinshooting), maar maak dan wel uw eigen zoekprogramma, met het standaard muntenprogramma laat u m.i. te veel liggen, zeker als het gaat om de kleinere muntjes.
Het apparaat bezit een goede discri-minatie, maar stel deze niet te zwaar in. De dieptepenetratie is voor een apparaat in deze prijsklasse goed te noemen, zo'n 20-24 cm. voor gemiddelde objecten is haalbaar. Probeer de gevoeligheid zo hoog mogelijk te houden en geef alleen iets toe als het echt niet anders kan. Hij is vrij stabiel en geeft, mits goed afgesteld, weinig foute signalen.
Het apparaat is ook voor een beginner eenvoudig te bedienen. Kortom, een prima detector voor een zeer aan-trekkelijke prijs. Garrett gefeliciteerd!!!!

==========================================================================

Testverslagen Teknetics T2:

Leo Kooistra onze leverancier, plaatste enige tijd geleden een oproep waarin hij op zoek ging naar 3 testspecialisten voor het testen van de nieuwe Teknetics T2. Er kwamen 92 aanmeldingen binnen, maar alleen zeer ervaren zoekers kwamen in aanmerking voor deze taak. In onze ogen is de Teknetics T2 vrijwel de beste metaaldetector die er op dit moment te koop is. Een onafhankelijke test heeft voor velen een meerwaarde en geeft mensen de kans om zo door experts op een onafhankelijke en eerlijke manier geïnformeerd te worden over de prestaties van een nieuwe metaaldetector.
Op 20 augustus namen de 3 uitgekozen Testexperts de Teknetics T2 in ontvangst om deze gedurende 3 maanden uitgebreid te testen. Eerder kon u de eerste bevindingen van de testspecialisten al lezen. Nu is ook het definitieve oordeel van deze experts te lezen.

Inmiddels hebben al meer dan 250 zoekers deze digitale topper aangeschaft, en zijn ze tevreden???????????? lees dan verder


Paul Verhagen
Na enkele maanden met de Teknetics T2 te hebben gezocht, zal ik proberen u een uiteenzetting te geven over mijn bevindingen. Ik zoek naast akkers ook veel op oude recreatieterreinen, waar naast verloren sieraden en munten, ook veel afval ligt. Het is natuurlijk de kunst om daar de goede voorwerpen tussen uit te halen.

Op akkers haal ik graag het uiterste uit een detector. Dit doe ik door de gevoeligheid zo hoog mogelijk te zetten en de discriminatie juist zo laag mogelijk. De standaard (advies) stand voor de Teknetics volgens de gebruiksaanwijzing (sens 80, disc 40 en toon ID 2 plus) is een prima stand. Maar ik wil nog iets verder gaan, vandaar dat mijn voorkeursstand (sens 95, disc 15/20 en toon ID 1 plus) is. Spelenderwijs laat ik de gevoeligheid iets zakken als dat nodig is en de discriminatie zet ik iets hoger als ik te veel afval vind. Persoonlijk vind ik de toon ID stand 1 het beste, deze is duidelijk en geeft vrijwel geen bijtonen.

Op de omgeploegde akkers bij mij in de omgeving, waar ik overigens al jaren zoek, vind ik met de Teknetics toch nog veel voorwerpen, die met mijn andere metaaldetectors toch zijn blijven liggen. Het gaat dan vooral om kleine voorwerpen. De Teknetics T2 zoekt op deze omgeploegde akkers verbluffend diep, daar sta ik soms echt versteld van.

Ik ben een zoeker die het uiterste uit zijn detector wil halen. Een vals piepje of kraakje maken mij niet uit, aangezien ik deze al vrij snel herken. Doordat ik dit doe vind ik wel meer. Met de Teknetics heb ik zelfs hagelkorrels gevonden en meerdere kleine muntjes. Ook op de display en het geluid worden deze voorwerpen perfect weergegeven.

Op de oude recreatievelden ben ik zeer tevreden over deze detector, met zijn nummer display.Op bepaalde plekken waar ik al langer zoek met verschillende metaaldetectors waaronder de (Compass Goldscanner Pro zeker niet de minste, bekend bij veel zoekers) vond ik met de Teknetics T2 meer dan dat ik er met welke andere metaaldetector heb gevonden.

De display met haar numerieke weergave is vooral voor zoekers die minder vaak willen graven een uitkomst. Goede voorwerpen geven bij de Teknetics T2 een perfecte vaste weergave terwijl veel afval juist niet.

Ook voor op het strand is de Teknetics T2 zeker aan te bevelen. Ik heb op afgezochte plekken toch nog veel zilveren en zelfs enkele gouden ringen gevonden.

Het gewicht van deze Teknetics T2 is prima, ik vind de detector prettig in de hand liggen en ook zijn batterijverbruik is prima, tussen de 40 a 50 uur zoeken.

In de zwaar vervuilde en gemineraliseerde gebieden vereist de Teknetics wel iets meer tijd en afstelling in zijn handmatige grondbalans. Hier moet je wel echt de tijd voor nemen, maar als je dit goed doet dan werkt het prima. Bij hoogspanningskabels kun je met de Teknetics T2 goed zoeken, een pluspunt want dit lukt met veel andere metaaldetectors niet. Voor mij is het sowieso een voordeel omdat er bij mij in de buurt veel hoogspanningskabels zijn.

Ik heb met veel plezier de Teknetics T2 uitgetest en heb na de afronding van de test contact opgenomen met Kooistra Metaaldetectors en besloten om de Teknetics bij hun te kopen. Ik ben erg tevreden over de prestaties van de Teknetics en ook de prijs is prima vergeleken andere grote merken. 10 jaar geleden betaalde ik voor mijn Compass goldscanner Pro ruim 2000 gulden, nu koop ik de Teknetics T2 omgerekend in euro’s voor ongeveer dezelfde prijs en hij is veel beter. Een heel groot pluspunt aan de Teknetics vind ik de diepgang.

Uiteraard heeft elke metaaldetector ook zijn minpuntjes. Wat ik als minpuntjes heb ervaren aan de Teknetics is dat wanneer je een object lokaliseert, de numerieke identificatie vrij snel weer van het display verdwijnt. Ook zou een geheugen zodat je het zoekprogramma kunt vastzetten wel handig zijn. Niet dat het een heel groot probleem is omdat de Teknetics vrij makkelijk in te stellen is, maar het zou wel handig zijn.

Bijzonder aan de Teknetics T2 vind ik het bedieningspaneel (een druktoets en een draaiknop) en zijn gebruiksvriendelijke bediening. Zelfs onder het zoeken kun je snel je zoekstanden veranderen.

Men kan met de Teknetics T2 ‘stil zoeken‘ in de gewone zoekstanden. Zelf ben ik hier geen voorstander van ik mag graag ‘scherp zoeken’ dus dat ik de detector nog enigszins hoor (licht valse signalen), maar dat is persoonlijk.

De zoekstanden die ik bij voorkeur op het terpgebied in mijn omgeving gebruik zijn sens 85 - 90 of indien mogelijk hoger , disc 20-30 en toon 1 , deze standen voldoen mij prima hier op de Friese klei. De laatste maanden ben ik behoorlijk veel op pad geweest, bijna alle plekken die ik heb bezocht zijn al door veel detectorzoekers bezocht.

Het zoeken stond bij mij al enige tijd op een laag pitje, inmiddels ben ik weer een vervent zoeker, dankzij de Teknetics T2. In mijn vorige verhaal hebt u al kunnen lezen dat ik erg te spreken ben over deze metaaldetector, inmiddels heb ik de Teknetics zelf ook aangeschaft.

Hierbij geef ik een overzicht van de leukste vondsten van de afgelopen maanden; munten, 2 zilveren sceatta’s, een zilveren kwart stuiver van George en Hendrik van Saksen (zeer zeldzaam, deze is inmiddels aangekocht door het geldmuseum te Utrecht), zilveren grote tournois op naam van Frederich II van de berg, (ook zeer zeldzaam), verschillende zilveren penningen ( 1 -Utrecht -1-Brabant -1 Flores Kopje), halve zilveren stuiver van Friesland , Reaal Spanje, enkele zilveren sterlingen , 2 e Reaal Zeeland, Denarius, Antonianus, ongeveer 20 stuks andere zilveren munten waaronder koninkrijk, ongeveer 350 oude duiten en andere bronzen koninkrijksmunten, waarvan het merendeel helaas niet meer verzamelwaardig. Voorwerpen , diverse Fibula , zilveren lakstempel, Romeinse zilveren ring ingelegd met glaspasta, gespen , knopen waaronder een 6 tal van zilver. Ook heb ik een vondst gedaan van tien zilveren stuivertjes van Koning Willem III (1849 - 1890).

Eigenlijk teveel om op te noemen, ik heb zoals u kunt lezen een heel mooi seizoen beleefd. Ja, ja hoor ik u denken mooi verkoop praat, en ‘t zal wel. Ik was zoals ik eerder heb geschreven niet overtuigd van deze detector, maar ben dat nu wel !!! En voor de mensen die mij echt kennen, als iets mij niet bevalt zal ik dat ook zeker melden, ook over deze Teknetics T2. De zoekkwaliteit van deze detector is top.

Mijn uiteindelijke bevindingen: de Teknetics T2 zoekt werkelijk diep, vooral op grotere voorwerpen. Hij is gek op zilver en de allerkleinste voorwerpen en geeft alles perfect aan op de display nummering, tin en loodtin worden op de nummering en het geluid ook perfect aangegeven. Op de ongeschonden, (niet geploegde akkers), is de Teknetics T2 de grote winnaar in diepte, bijna niet te geloven, maar blijf graven, als hij het aangeeft, ligt het er ook. Verder met alle opties die deze Teknetics T2 heeft is het absoluut een super metaaldetector, en geschikt voor alle zoekers !

Guiseppe Goduto
Na ongeveer 3 maanden lang met de Teknetics T2 te hebben gezocht kunt u hier mijn bevindingen lezen. In eerste instantie had ik mijn bedenkingen over deze metaaldetector. Ik weet ook wel dat je met een nieuwe detector eerst een tijdje moet zoeken voor je hem echt door hebt. Uiteraard heb je ook altijd je eigen detector nog in je hoofd. Ik ben iemand die niet snel tevreden is over een detector en heb ook al met heel veel verschillende detectors van grote merken gezocht.

Na ongeveer 3 weken zoeken met de Teknetics begon ik de detector echt een goede detector te vinden. De opdracht was om de detector goed uit te testen op verschillende locaties en grondsoorten. Ik vind van mijzelf dat ik dit goed gedaan heb.

Als je in de basisstand volgens de gebruiksaanwijzing gaat zoeken presteert de Teknetics T2 al bijzonder goed. De detector is mooi stil en geeft bij een “piep” ook goed aan dat het object er ook daadwerkelijk ligt. Groot ijzer op diepte geeft deze detector in tegenstelling tot de meeste andere detectors perfect aan. Op het natte zoute strand werkt de Teknetics ook heel goed, hij zoekt mooi stil, wat ik voorheen ook met maar weinig detectors kon. Mijn ervaring is dat je met de Teknetics T2 echt moet gaan spelen. De bediening is zeer gebruiksvriendelijk.

Op vakantie in Italië kon ik de sensitivity wel op stand 90 hebben. In Nederland op sommige plekken ook wel op 95. In Italië heb ik een sesterties gevonden op meer dan 40 cm met een goed signaal en een goede display nummering. Mijn twee zoekvrienden kregen er met de nieuwe XP Goldmaxx beide geen signaal. Op een andere locatie in Italië waar een gedeelte van een bronzen mes lag, gaven hun detectors ijzeruitslag aan, waarop ze dus niet zouden graven.

Ik vind zelf dat deze detector in de top 3 van beste metaaldetectors op de markt thuishoort. Als je dan de prijsverhouding erbij gaat betrekken dan hoort de Teknetics zelfs op nummer 1 thuis.

Tijdens het zoeken op de akkers in Nederland heb ik heel veel vondsten gedaan allemaal op plekken waar veel gezocht was. Helaas heb ik geen bijzondere vondsten gedaan, maar de hoeveelheid gaf wel aan dat deze detector erg goed is in het vinden van klein materiaal.

In het begin had ik wel wat moeite met pinpointen (plaatsbepaling), maar dat gaat als je er een tijdje mee zoekt, steeds beter, inmiddels weet ik nu wel precies waar het object ligt.

Op de akkers heb ik ook wel op stand (sens 85 - disc 30 en toon 1) gezocht, dat beviel mij zeer goed. Vooral op oude plekken waar ik nogal wat kleine zilveren middeleeuwse kopjes heb gevonden, vond ik met deze detector zelfs nog kwart muntjes en stukjes. Bijna niet te geloven, maar de Teknetics geeft ze zelfs op een goede nummering aan. Mijn ervaring is, dat het geluid en de nummering bijna altijd goed zijn.

Ook op plekken waar bijna niet is te zoeken, kun je goed met deze detector uit de voeten, zet hem eens op stand (sens 35-45, disc 30-40 en toon 1) je kunt er nu goed zoeken en je verliest niet eens veel diepte !!

Ook op het strand kun je heel goed zoeken met de Teknetics. De 1 en 2 euro’s vind je perfect op nummering display 71-72 en 78. Leren werken op nummering is ideaal, het kost wat tijd, maar je wint er veel mee door minder te graven.

Mijn eindconclusie is dat, de Teknetics van 1500 gram qua gewicht ideaal is voor vele zoekers, (ook voor mensen met nek-, schouder- en rugklachten). Het zuinige batterijverbruik is zeer aantrekkelijk. De gebruiksvriendelijkheid is heel goed, voor een beginnende zoeker is de Teknetics zelfs prima om mee te starten. En natuurlijk de ongekende diepgang van deze
detector, daar kan echt geen ander tegen op. Ook de service en garantie van 5 jaar klinken zeer aantrekkelijk, voor Nederlandse begrippen is dat ook erg lang.
Ik kan alleen maar zeggen van mij krijgen jullie nu gelijk, want de detector is werkelijk zo goed als dat jullie gezegd hebben !


Geen producten aanwezig





| Meer